المحقق النراقي

517

خزائن ( فارسى )

« وله » گرچه شادى نبرد راه بسر منزل ما * شكر لِلّه كه ندارد گله از غم دل ما دل به طوفان بسپرديم در اين دجله كه هست * تا بديد آن اثر بخت زبون ساحل ما ره زنان برره و ره بىاثر و مقصد دور * ترسم اى ناقه به منزل نبرى محمل ما راز سر بسته به دشمن نگشائيد كه باز * نگشايد بجز از دوست كسى مشكل ما هيچ تخمى نفشانديم و نخورديم خويد * جز ندامت چه توان بود دگر حاصل ما همرهان بى خبر از ما بگذشتند چرا * يك زمان بست ره ناله دل غافل ما خود « بتاراج » ملامت نه پسندى كه رواست * بىخود افشاندن جان در قدم قاتل ما حديث فيه ايهام : سئل عن الذكر عن على عليه السّلام فقال : الذكر بين ذكرين ، و الإسلام بين سيفين ، و الذنب بين الفرضين . قيل إن معناه أن ذكر العبدللّه يكون له بين ذكرين له من اللّه ، الأول ذكره له بالتوفيق للذكر قبل الذكر ، و الثانى ذكره له بالمغفرة له بعد الذكر ؛ و الإسلام يكون مسبوقاً بالسيف المخوف للكفار حتى يسلموا ثم بالسيف المخوف للمرتدين حتى لم يرتدوا ، و الذنب بين فرض ترك الذنب و بين فرض التوبة بعد الذنب . اشتباه صاحب المدارك * اشتباه قال فى المدارك فى مسألة ذبح الهدى فى يوم النحر : أما وجوب